Een nieuwe duif voor het klankbord van de preekstoel.
 |
| St-Annakerk in Brugge |
De Sint-Annakerk heeft
een bewogen geschiedenis. De Sint-Annaparochie was oorspronkelijk een
deel van de Sint-Kruisparochie dat binnen de veilige stadsomwalling van
1297 lag en zelfstandig werd in 1668. De eerste laatgotische
driebeukige kerk werd tijdens het Calvinistisch bewind in 1581
afgebroken.
Tussen 1607 en 1621 werd met de oude materialen en nieuwe gotische kerk gebouwd in de vorm van een zaalkerk.
Daarvan
is slechts de ranke toren in de oorspronkelijke vorm bewaard, want
reeds vlug onderging de kerk een barokke gedaanteverandering.
In 1657 werd het houten gewelf vervangen door een gemetste vout in de eigen barokvorm en kregen de vensters een gedrukte boog. In die tijd kreeg de kerk een uitzonderlijke barokke aankleding.
In 1657 werd het houten gewelf vervangen door een gemetste vout in de eigen barokvorm en kregen de vensters een gedrukte boog. In die tijd kreeg de kerk een uitzonderlijke barokke aankleding.
Wie met het gevoel van een eenvoudige dorpskerk binnenkomt, staat verbaasd over de barokke weelde van het interieur, waardoor de Sint-Annakerk van de Bruggelingen de titel van ‘salonkerk’ kreeg.
Die
fierheid steunt ook op het feit dat de parochianen van die toen arme
stadswijk zelf hun nieuwe kerk en haar meubilair hebben bekostigd.
Uit
de overvloed stellen wij enkele merkwaardigheden voor, en laten de
andere over aan uw belangstelling tijdens uw bezoek. De koperen
centrale kroonluchter is nog de originele.
Centraal in het muurbeschot van de rechterkant staat de barokke preekstoel (1670) gebeeldhouwd door Maarten Moenaert.
Vóór
het Concilie van Trente had de homilie van de priester plaats bij een
ambo of een lezenaar bij het altaar of aan de deur van de
koorafsluiting. Omdat de Katholieke Hervorming de nadruk legde op het
geloofsonderricht, werd een preekstoel geplaatst tussen het volk, dat
zich voor de preek naar de predikant richtte.
 |
| Kansel van de St-Annakerk |
De preekstoel bestaat uit een trap, een steunblok, een kuip en
een klankbord. Een barokke preekstoel werd op zeer verschillende wijze
met allerlei geloofssymbolen versierd. Predikanten maakten van die
beeldentaal veelvuldig gebruik, zodat de gelovigen niet alleen genoten
van het woord maar ook van het oog.
De steunblok van de preekstoel wordt gevormd door drie in elkaar gestrengelde engeltjes, een meesterstuk van kennis en uitwerking.
Symboliek :
De duif in het klankbord, dat zich ongemeen breed uit boven de kuip
uitstrekt, symboleert de H. Geest, de duif onder het klankbord, die
rondom zijn krachtige stralen de goddelijke genade uitzendt.
Ze zal ook nog verguld worden
Dit is de nieuwe duif voor het klankbord van de preekstoel. ANNO 2012
Ze zal ook nog verguld worden
 |
| Restauratie Duif Klankbord |
 |
| Detail Duif Klankbord |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten